Po spotkaniu z Nat byłam na nią wściekła! Okłamała mnie...myślałam że sobie ufamy, ale jak się okazało to do końca tak nie było. Gdy wybiegłam z clubu, nie chciało mi się wracać do domu. Poszwendałam się jeszcze po parku i w końcu postanowiłam wrócić do domu. W domu włączyłam laptopa i puściłam muzykę na fula. Mama coś tam krzyczała z dołu, ale ja to totalnie olała i jeszcze zamknęłam drzwi żeby nie mogła wejść. Słuchałam muzyki gdy nagle zadzwonił telefon, wyświetliło mi się że dzwoni Nat, olałam to i wyłączyłam telefon całkowicie. Około 22.30 wyłączyłam muzykę i upewniwszy się że rodzice już śpią poszłam zapalić na balkon, zapaliłam i myślałam nad wszystkimi rzeczami które się ostatnio wydarzyły, to wszystko było jakieś takie dziwne...gdy wypaliłam już całego wróciłam do pokoju i postanowiłam się wykąpać i położyć bo jakoś to wszystko bardzo mnie zmęczyło.
NASTĘPNEGO DNIA
Obudziłam się o 6.30. Umyłam się, ubrałam i zeszłam na dół, rodziców już nie było więc pewnie dziś mieli dużo spraw do załatwienia. Zjadłam tylko jabłko i wróciłam do mojego pokoju. Przypomniałam dobie że wczoraj wyłączyłam telefon więc go włączyłam i zobaczyłam że mam nieodebranych 8 połączeń w tym 6 od Nat a 2 od jakiegoś obcego numeru. Włożyłam telefon do torby i wyszłam do szkoły. Nie chciało mi się iść do budy i do tych pieprzonych klimatów, ale niestety nie miałam wyboru, bo po kłótni z Nat już wolałam być w tej budzie niż gdzie indziej a sama. Autobus przyjechał dziś punktualnie a że jechałam tym wcześniejszym byłam w szkole wcześniej. Poszłam do ogrodu szkolnego i usiadłam z dala on innych.
Siedziałam sobie i słuchałam muzyki gdy nagle usłyszałam za sobą kroki, odwróciłam się i zobaczyłam całą piątkę. Zayn, Harry i Louis stali z przodu a pozostała dwójka za nimi, nie odezwałam się do nich ani słowem i odwróciłam od nich. Oni jednak usiedli ze mną przy ławce, więc nie wytrzymałam i odezwałam się do nich:
-Kurwa! Czy wy nie widzicie innych ławek?
-Widzimy, ale ta zainteresowała nas najbardziej-odezwał się Harry
-A ja mam to w dupie, bo ja tu siedzę i chcę być sama!
-Ta...a ten, no...-zaczął Louis, ale Harry mu przerwał i dokończył za niego
-Ten chłopak ze szpitala to Twój chłopak?
-Nie...to tylko przyjaciel
-O! Czyli do przyjaciela można się aż tak bardzo przytulać?
-Kurwa! Coś CI nie pasuję? To moje życie i będę robiła co mi się podoba, a wczoraj byłam w takim stanie, że chyba do każdego bym się przytuliła, bo nie na co dzień jest tak że umiera matka najlepszej przyjaciółki, a potem okazuję się że twoja przyjaciółka Cię okłamał!-powiedziałam to do nich i nawet nie zauważyłam, że zaczęły mi lecieć bardzo mocno łzy.
-Aha, to sorry-powiedział Hary i nastała cisza, w której Zayn podał mi chusteczkę. Nagle przypomniałam sobie wszystko co mnie smuciło przez te kilka dni i wybuchnęłam jeszcze większym płaczem, o dziwo nie hamowałam tego chociaż wiedziałam, że powinnam żeby nie wyjść na jakąś laskę która tylko udaję twardą, ale miałam to w tym momencie głęboko w dupie. Wstałam i gdy chciałam od nich odejść Harry nagle podszedł i mnie przytulił. Nie odepchnęłam go w pierwszej chwili co było dla mnie jeszcze dziwniejsze, ale w końcu odzyskałam rozum i odsunęłam się od niego i poszłam do łazienki żeby opłukać twarz dziwną wodą i poprawić makijaż. Na lekcje weszłam opóźniona 5 min, ale nauczyciela jeszcze nie było, za to gdy popatrzyłam się w stronę chłopaków i napotkałam wzrok Harrego uśmiechnął się do mnie.
Podeszłam do niego i syknęłam:
-To że dałam się Tobie przytulić nie znaczy że Cię lubię! Po prostu miałam taką chwilę słabości, ale obiecuję Ci że już nigdy nie zdarzy się ona w Twojej obecności...
-A szkoda bo...-zaczął Harry ale nie usłyszałam go bo włożyłam sobie słuchawki do uszu. Po 15 minutach lekcji nauczyciela nadal nie było więc schowałam zeszyt i wyciągnęłam na krzesełku. Nagle ktoś usiadł koło mnie, wyjęłam słuchawki i odwróciłam się. Zobaczyłam Louisa:
-Hej, pamiętasz ja Ci mówiłem, że robimy imprezę?
-No, chyba coś tam pamiętam, ale jeśli chodzi Ci o to czy wpadnę to nie wiem...bo po tych ostatnich wydarzeniach nie mam jakoś ochoty...
-To może poprawi Ci się humor jak przyjdziesz?
-Nie wiem, a kiedy?
-Dziś od 18
-Dobra może będę, ale nie obiecuję bo nie wytrzymam w towarzystwie tego zjeba..
-Jeśli mówisz o Harrym, to spoko, ja się tym zajmę-powiedział Zayn i poszedł do reszty, ale gdy usiadł to gapił się na mnie do puki ktoś go nie zawołał.
Po powrocie ze szkoły, postanowiłam że jedak pójdę do nich bo Louis miał rację, może jak się rozerwę to poprawi mi się humor?
Zapaliłam siebie jeszcze fajkę, sprawdziłam różne strony internetowe i powoli zaczęłam się szykować.
_________________________________________________________________________________
No hej!
Mam nadzieję, że Wam się podoba, mi tak nie zbyt...
-Ty to zawsze o mnie pomyślisz-zaśmiałam się do niego